بیا ، نه برو
شوم فدای آنکه نگران من است ،آنکه همیشه دنباله من باشد
فدای آنکه اگر نخندم من ،چون باران بگرید ،جان به قربان من باشد
شوم فدایش و بیمی ندارم از مرگ ،چون برای او باشد و چون دل تنگه او باشد
شوم فدایت و تو قابل بدان ،که جان بی ارزش تنها بهای من باشد
یک تار موی تو را به دو عالم ندهم ، که این تارها وصل به جان باشد
شوم فدایت اخم نکن بخند،که این جان من بسته به لبهای خندان تو باشد
خنده ی تو بَرد هوش از سر من ،بخند که بی خنده ی تو دل نخواهد باهوش عالم باشد
با تو آزاده آزادم ولی،بی تو دل خواهد محبوس عالم باشد
بیا و بنگر به این حال خراب ،که دلجوئی از مریضان کار بزرگان باشد
بی تو دل را به تقوی بشناسن ،بیا و بگذار دل رسوای عالم باشد
نه برو که نگاهت اینجا نیست ،برو و بگذار دل خوش به آن لحظه ها باشد
برو و تنهایم بگذار ای دوست ، که کار عاشقان انتظارو انتظار باشد
برو و بدان که این خسته دل،همیشه جان به قربانت و فدایت باشد

محمدعلی

پی نوشت :تقدیم به کسی که دوسش دارم  ... همیشه ، هر جا ، در هر وضعی  ...

قبلا افتخار میکردم که تا حالا عاشق نشدم ولی بعد از یک مدت باعث سر شکستگیم شد چون هر کی ازم میپرسید عاشق شدی میگفتم نه و یک طور نگام میکرد که انگار یکی از واجبات رو انجام ندادم ولی الان باز افتخار میکنم که عاشق نشدم چون الان دارم میبینم یک نفر که ادعاش میشه عاشق یک نفر دیگه هست غیر از اون عشق های دیگه ای هم داره ولی جالب تر اون معشوق هم چنین وضعیتی رو داره و اونم معشوق چند نفر دیگه است و اتفاقا عاشق اونا هم هست.

اگه به خاطره نداشتن چنین عشق هائی باعث میشه بهم چپ چپ  نگاه  کنن  من عاشق اینجور نگاه ها هستم چون میدونم این نگاه ها به من میفهمونن که هنوز کثیف نشدی و تا عشق واقعی باید صبر کنی ، عشقی که توش حقیقته و توش پاکی .

به امید اون روزی که همه یا احساس پاک کودکیشون رو داشته باشند و یا به عشق پاک بزرگی برسن.

محمدعلی

خداوندا...

من الان مانند کودکی هستم که از آینده اش بی خبر است

نمیداند کبوتر زندگی اش سفید است یا سیاه

نمیداند درخت زندگی اش آشیانه ی کلاغ است یا کبوتر

نمیداند زندگی اش پر غروب است یا پر طلوع

و هزاران نمیداند دیگر ....

من فقط یک چیز میدانم و آن این است که

                                                    خدا دوست دارم

میدونم که میدونی                  

                                          دوست دارم

بدون که میدونم  

                                                    خیلی دوستم داری

اعتراف

خدا ببخش این بنده رو،بنده ی سر تا پا گنات

اون دیگه تسلیم شده،اومده واسه ی قصاص

قصاص اون خنده ای که از لبای یکی پروند

قصاص اون گریه ای که روی چشم یکی نشوند

قصاص کم ترین جزامه / مرگ کمترین بلامه

خدا می بخشی بنده تو  / بنده ی بی حمایتو

بنده ای که ذلیل شده  / اومده بعد عمری پیش تو

آره گنام زیاد ولی  / بخشش تو زیادتره

آره بدون که روزگار  / از یه قفس برام تنگ تره

جونی بده یا که بگیر /  که دیگه طاقت ندارم

فرصت جبران ندارم  / جرات کتمان ندارم

کتمان اون گناهائی  / که رخنه کردن در وجود

گناهی که از جنس منه  /  بگو چرا کردی سکوت

سکوت علامت  / بخشش یا که بلاست

بگو که طاقت ندارم  / زجر سکوت بی انتهاست

                                                          محمدعلی